جذاب ترین ها: قبایل مختلف در طول تاریخ، معیارهای زیبایی متفاوتی برای زنان و حتی مردان داشتند. این معیارهای زیبایی از فرهنگی به فرهنگ دیگر متفاوت است و در برخی از دوره های تاریخ شکل افراطی به خود گرفته است اما خوشبختانه بیشترشان امروزه منسوخ شده اند.
به گزارش جذاب ترین ها، بومیان آمریکایی شکل جمجمهشان را با دستکاری تغییر میدادند و به آن باندپیچی سر میگفتند. در دوران نوزادی که جمجمه در شکلپذیرترین و منعطفترین حالت خود قرار داشت، جمجمه او را میبستند تا دراز و کشیده شود. در حدود 5روزگی، مادر سر نوزاد (قسمت عقبی و پیشانی) را بین دو تخته چوبی میگذاشت و هر روز فشار بیشتری را به مدت 6 ماه به آن وارد میکرد. نتیجه: قسمت پشت و جلوی سر شیب برابر پیدا میکرد.
مایاها باور داشتند که یک جمجمه کشیده و دراز از روح بیدفاع کودک محافظت میکند. ضمنا این کار موقعیت اجتماعی فرد را نیز ارتقا میداد. سرهای کشیده کسانی که در جامعه مایا موقعیتهای برتر داشتند، آنها را از دهقانان متمایز میکرد.
از نظر مایاها، جمجمه کشیده فرد را جذابتر میکرد. این اقدام ادای احترامی نیز به خدای ذرت، یام کاکس، بود. والدین سرهای کودکان را شبیه به خوشههای ذرت میکردند که از نظرشان یک زیبایی الهی بود.
دیگر فرهنگها شامل هونها، آلانها، تاینو و مانبتو نیز به نحوی جمجمه را از شکل اصلیاش خارج میکردند. تکنیک آنها برای انجام این کار متفاوت بود. برخی از این گروهها فقط سر زنان را میبستند یا به جای چوب از پارچه استفاده میکردند.
خیلیها درباره اثر این کار روی رشد مغز تحقیق کردند. یک مطالعه عصبشناختی که در سال 2007 در نشریه جراحی اعصاب منتشر شد، اعلام کرد که «شواهد انسانی برای ارزیابی اثرات احتمالی تغییرشکل دادن جمجمه روی شناخت افراد موجود نیست.»
با اینکه شواهد بسیاری بر ضد این عقیده وجود دارد اما تعدادی نیز باور دارند این کار تأثیر فرازمینیها بروی این قومیتها را نشان میدهد.